Op weg naar de Marikenloop

Vandaag was mijn eerste werkdag na de kerstvakantie. Heerlijk was het! Na iedere vakantie merk ik dat ik gewoon erg van werken hou. Nu heb ik de vakantie vooral luierend, lezend, opruimend en sportend doorgebracht, waardoor ik ook echt uitgerust was.  Ik had zin om weer te beginnen en ik heb lekker hard gewerkt.

Inmiddels is de inschrijving voor de Marikenloop 2012 is geopend! Dit jaar zijn, vanwege het 10-jarig bestaan, de 15.000 startbewijzen gratis. Op 20 mei gaan weer duizenden vrouwen in Nijmegen 5 of 10 km hardlopen en steunen daarmee een project van Plan. Ik heb me alleen nog niet ingeschreven. Mijn nieuwe hardloopschoenen, waar ik enthousiast op ben gaan lopen, blijken de stand mijn voeten zodanig te corrigeren dat ik pijn in mijn kuiten krijg. Ik moet het lopen op die schoenen dus langzaam opbouwen. Daar heb ik eigenlijk het geduld niet voor, maar ik wil niet nu al afhaken. Daarom ben ik nu van plan een groepje ook langzaam hardlopende dames te verzamelen om samen mee te trainen. Mocht je belangstelling hebben of iemand kennen die misschien geïnteresseerd is, laat mij dat dan weten! Ik ben bang dat ik anders toch niet ga lopen….

Over mijn gewicht ben ik ook al niet tevreden. Tijdens de kerstvakantie ben ik helaas ongeveer 1,5 kilo aangekomen. Toch jammer, want ik heb goed opgelet wat ik at en dronk. Waarschijnlijk zijn het toch wat te veel wijntjes geweest! Vanaf vandaag is de alcohol weer helemaal verbannen. Ook ben ik begonnen met het Gezond & Fit programma van het AD. Gedurende 8 zaterdagen wordt er in een aparte bijlage bij deze  krant een weekmenu gepubliceerd gebaseerd op het Weight Watchers programma. Dit programma ben ik dus sinds vandaag aan het volgen in de hoop snel weer wat af te vallen. Ik kan zelf ook wel menu’s samenstellen, ik ben immers gediplomeerd gewichtsconsulente, maar nu vind ik het ook wel makkelijk kant-en-klare menus’s te volgen. Helemaal handig is de boodschappenlijst per week! Maar goed, genoeg reclame voor het AD (zeer oninteressante krant trouwens).
Ik hou jullie op de hoogte!

 

Mensen die mij al wat langer kennen weten dat ik vaak erg enthousiast aan van alles begin, maar al vrij snel mijn belangstelling weer verlies. Een reeks aan onafgemaakte projecten is het gevolg. Dit blog is daar ook een goed voorbeeld van. Ik ben voortvarend gestart, maar na een tijdje wist ik eigenlijk niet zo goed meer waar ik over zou schrijven. Ik koos toen voor verslag doen van mijn afvallen. Helaas leek dat ook weer zo’n project dat onafgemaakt een beetje voortkabbelde. Ik voelde mij lichtelijk beschaamd bij het teruglezen van mijn berichten, omdat ik na vele maanden uiteindelijk maar weinig was afgevallen.

Met hardlopen/sporten ging het eigenlijk net zo. Ik begon goed, scheurde mijn meniscus, liep daar ruim een jaar mee rond en daarmee was ook dat onderwerp niet meer zo geschikt om over te schrijven. Berichten over zere, knakkende knieën zijn hoogstens één keer nog wel aardig om te lezen, daarna wordt het zowel voor lezer als schrijver nogal saai.

Mijn ‘carrière’ als zelfstandig onderneemster liep ook niet helemaal zoals ik wilde, dus schrijven daarover bezorgde mij vooral een ongemakkelijk gevoel. Niet eens omdat ik niet de rijke zakenvrouw was die ik hoopte te worden, maar vooral omdat ik niet eens wist wat ik nu precies wilde doen met mijn bedrijf! De activiteiten die ik het leukst vond, zoals onderzoek doen naar en schrijven over Surinaamse eetculturen, leverden weinig geld op. Met koken en kookworkshops geven verdiende ik wel geld, maar dat vond ik niet uitdagend genoeg om fulltime mee bezig te zijn.
Mijn praktijk als gewichtsconsulente kwam door verschillende redenen ook niet goed van de grond, maar vooral omdat ik merkte dat dit werk helemaal niet bij mij paste.

Maar vanaf nu ga ik het allemaal anders doen. Ik blijf schrijven over afvallen, sporten, werken, maar nu heb ik ook echt iets te melden. Want:

• sinds eind september ben ik serieus begonnen met afvallen. Ik ben inmiddels 10 kilo lichter! Doel is om nog ongeveer 30 kilo af te vallen door gezond eten en veel bewegen.
• ik ben na mijn gescheurde-meniscus-operatie goed hersteld en weer volop aan het sporten en bewegen. Doel is om in mei dit jaar met de Marikenloop mee te doen. Gisteren heb ik speciaal daarvoor nieuwe hardloopschoenen gekocht.
• ik heb het ondernemerschap op een laag pitje gezet en heb ik een carrièreswitch gemaakt waardoor ik nu lekker aan het werk als hbo-docente SPH. Ik kan me volop ontwikkelen binnen de HAN (Hogeschool van Arnhem en Nijmegen). Zo word ik vanaf 1 februari ben ik de coördinator Internationalisering van de SPH-opleiding. Superleuk en uitdagend!
• ik blijf schrijven over Surinaamse eetculturen (boek of proefschrift) maar dan als hobby.

Genoeg om over te schrijven de komende tijd.

Eerst wat meer over de Marikenloop. (wordt vervolgd….)

 

Nieuwe baan!

De afgelopen maanden heb ik weinig geschreven, maar niet stil gezeten. Nogal onverwacht ging een lang gekoesterde wens van mij in vervulling: een baan als docent in het Hoger Onderwijs. In april ben ik als vervanger begonnen bij de HAN in Nijmegen als docent Sociaal Pedagogische Hulpverlening in de deeltijdopleiding. Dat beviel zowel de opleiding als mijzelf zo goed, dat ik nu een (tijdelijke) aanstelling heb gekregen.
Voor het eerst sinds ik werk, en dat is al heeeel lang, heb ik het idee dat ik echt op mijn plek zit en ook echt mijzelf kan zijn. Heel bijzonder!

Dit houdt wel in dat ik helemaal ben gestopt met mijn werk als gewichtsconsulente. Wel komt nu ineens mijn werk als (culinair) antropoloog weer in beeld. Ik geef namelijk ook colleges over eetcultuur en identiteit, eetcultuur en integratie, etc. Misschien kom ik zelfs wel weer aan mijn proefschrift toe!
In mijn nieuwe werk probeer ik ook een link te leggen naar Suriname, misschien als stageplaats o.i.d.
Ik merk dat ik het ook heel prettig vind om weer eens in een grote organisatie te werken, waar alles vrij goed geregeld is. Ook het werken in een team vind ik tot nu toe heel inspirerend en gezellig!

Minder goed gaat het met mijn gewicht! Ik blijf wat hangen. Val wat af en kom weer wat aan. Ik wil wel echt naar een gezond BMI, dus ik heb wat stappen ondernomen. Zo ben ik nu actief op www.weegclub.nl, een website met o.a. een forum voor afvallers. Neem eens een kijkje: Afvallen bij de Weegclub

Door mijn nieuwe baan heb ik rust in mijn hoofd en meer energie gekregen. Hopelijk kom ik nu weer meer aan schrijven toe!

“U kunt beter naar de grote maten-winkel aan de overkant”

Na een klein jaar als gewichtsconsulent gewerkt te hebben, heb ik besloten te stoppen met mijn praktijk. Het is moeilijk voldoende cliënten te vinden, maar belangrijker is dat ik het werk niet echt leuk vind. Eén op één begeleiding blijkt niet ‘mijn ding’.

Na zes jaar ondernemerschap heb ik ontdekt dat mijn hart echt bij het onderwijs ligt! Ik ben onlangs begonnen als docent SPH bij de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen en dat vind ik echt super!

Het is tijdelijk, maar ik hoop na de zomervakantie daar één of twee dagen per week te kunnen blijven werken in combinatie met mijn lessen maatschappijwetenschappen bij Luzac.

Koken blijft natuurlijk ook, maar dat begint steeds meer op een betaalde hobby te lijken.  Voorlopig ben ik parttime onderneemster: ik cater en geef kookworkshops maar verdien mijn geld vooral als docent. Ik vind het allemaal prima zo!

Wat niet zo prima gaat is mijn eeuwige strijd tegen overgewicht. Het laatste jaar ben ik weinig afgevallen; dat is ook de reden dat ik dit blog weer ga bijhouden. Naast praatjes over mijn werk, culinaire activiteiten, e.d. ga ik weer verslag doen van mijn afvalpogingen. De laatste maanden was ik een beetje dieet-moe. Ik heb allerlei boeken verslonden over gezonde voeding, natuurlijke voeding, biologische voeding, koolhydraat-arme voeding etc. Ik moet geen granen eten of juist wel. Ik moet vooral eiwitten eten of juist niet. Ik word er een beetje gestoord van, dus ik kijk voorlopig geen boek meer in en volg mijn gezonde verstand.

Eerlijk gezegd voelde ik me best slank de laatste tijd, totdat ik zaterdag ging winkelen. Alles wat ik leuk vond paste niet of stond gewoon afschuwelijk. In gedachten ben ik blijkbaar slanker dan in het echt!

In één winkel werd ik nog net niet uitgelachen door de verkoopster toen ik een redelijk strakke, horizontaal gestreepte stretchjurk paste. Oké, ik vond mezelf er niet al te best uitzien in die jurk, maar van een verkoopster verwacht je toch dat ze op z’n minst neutraal blijft kijken! Chagrijnig droop ik af. In de volgende winkel kreeg ik het advies om naar de grote maten-winkel aan de overkant te gaan. Volgens de verkoopster hadden ze daar echt hele leuke kleren, dat had ze zelf gezien.
Toen hield ik het maar voor bekeken! De boodschap was wel luid en duidelijk overgekomen: ik moet nog aardig wat afvallen voordat ik in maat 40 pas!

Surinaamse Kookschool van start

De afgelopen weken ben ik, naast lesgeven en mijn praktijk als gewichtsconsulent, erg druk geweest met de transformatie van De Nijmeegse Kookschool in Surinaamse Kookschool Nanthé. Na vele uiteenlopende kookworkshops te hebben gegeven heb ik besloten mij volledig te richten op de Surinaamse keuken.
Ik zie het als mijn missie de smakelijke, gevarieerde en ook gezonde Surinaamse keuken veel grotere bekendheid te geven in deze regio. Dat doe ik door middel van (festival)catering en kookworkshops. Daarnaa

st open ik een webwinkel waarin ik een aantal typisch Surinaamse producten verkoop zoals gekruide ketjap, Madam Jeanet hotsaus, massala-chutney en specerijenmengsels. Deze goed houdbare producten maak ik zelf van zo veel mogelijk biologische en fair trade producten. De Surinaamse producten die nu op de markt zijn vind ik over het algemeen niet lekker, te zout of met een chemische bijsmaak.

In een Kookschool moet natuurlijk gekookt worden! Om mijn nieuwe recepten uit te testen organiseer ik in februari en maart drie gratis kookworkshops. Van de deelnemers verwacht ik een uitgebreide evaluatie. Wel bied ik de mogelijkheid een vrijwillige, anonieme bijdrage in de kosten leveren. Er is zeer enthousiast gereageerd op mijn uitnodiging, zowel door echte kookliefhebbers die hun culinaire repertoire willen uitbreiden als door mensen die gewoon voor een gezellige middag met lekker eten komen.

De eerste kookworkshop is inmiddels geweest en was wat mij betreft een groot succes. Een groep enthousiaste kookliefhebbers heeft zich een middag beziggehouden met gerechten uit de Surinaams-Creoolse keuken. Eerst hebben zij gekookt en vervolgens natuurlijk het resultaat van hun inspanningen opgegeten.

Wat ik hoopte gebeurde ook. De groep had een gezellige middag in de keuken en aan tafel. En mij werd snel duidelijk op welke punten de organisatie, logistiek en recepten verbeterd kunnen worden. Het idee van een vrijwillige bijdrage viel erg goed in de aarde.

Uiteindelijk wil ik een boek over de Surinaamse keuken schrijven. Geen kookboek, maar een boek over de culinaire geschiedenis en ontwikkeling van deze bijzondere en interessante keuken. Een naslagwerk moet het worden.
Onlangs verscheen van kok Ramon Beuk het boek ‘Terug naar mijn roti’ als uitvloeisel van de gelijknamige tv-serie. In dit prachtige boek beschrijft hij zijn culinaire (her)ontdekking van Suriname en haar keuken aan de hand van schitterende foto’s en duidelijke recepten. Op zaterdag 2 april a.s. organiseer ik samen met boekhandel Augustinus in Nijmegen rond dit boek een presentatie met proeverij van Surinaamse hapjes. Daarover later meer, maar noteer deze datum vast!

Puur en gezond?

Het is even stil geweest van mijn kant. Ik heb het druk, druk, druk en….. ik val niet af. Dan is het schrijven direct veel minder leuk! Omdat mij van verschillende kanten gevraagd werd wanneer er weer een blog kwam. Vanzelfsprekend voelde ik mij erg gevleid door deze vragen en ben ik nu dus weer begonnen.

De laatste drie maanden val ik niet meer af. Ik ben nog lang niet op mijn streefgewicht, dus ik moet daar echt iets op verzinnen. Ook in mijn gewichtsconsulentenpraktijk, ja, ik ben echt begonnen in september, zal dat nog weleens nuttig kunnen zijn. Al mijn cliënten vallen (nog) goed af, maar een paar weken stil staan is vrij normaal. Tegen die tijd zal ik ze moeten motiveren om vol te houden, etc. Dat moet ik nu dus op mijzelf uitproberen.

Ik doe dat op verschillende manieren. De eerste is het inzetten van de stappen uit het boek ‘Puur, gezond en slank in 8 stappen’ van Karine Hoenderdos. In dit lekker leesbare boek geeft zij een methode om in twee maanden je leefstijl gezonder te maken. De komende weken zal ik hier stukjes uit bespreken.

Daarnaast haal ik mijn inspiratie uit het boekje ‘Motiveren kun je leren’ van Pauline Dekker en Wanda de Kanter. Ook hierover later meer.

De laatste tijd heb ik veel leuke ‘antropologen-dingen’ gedaan. Ik heb een college over Surinaamse en Antilliaanse eetculturen gegeven aan tweedejaars studenten Voeding en Diëtetiek, ben geïnterviewd voor een artikel in www.caribemagazine.nl en heb een artikel over mijn werk geschreven (http://www.wcrf-nl.org/gezondheidsdeskundigen/uitdepraktijk5.php)

Ben benieuwd wat jullie er van vinden!

Koolhydraten de deur uit?

Tegenwoordig worden koolhydraten beschouwd als de boosdoeners als het om overgewicht gaat. Diëten als Atkins, Sout Beach en de immens populaire Dr. Frank zijn op dit principe gebaseerd. Kort gezegd komt het er op neer dat je het aantal koolhydraten in je dagelijkse voeding sterk beperkt, zodat je lichaam van koolhydraatverbranding overgaat op vetverbranding om aan de benodigde energie te komen. Dus geen of weinig granen, suiker, rijst, fruit etc., maar wel veel groenten, vlees en vis. Ook mensen die niet te zwaar zijn zouden baat hebben bij deze manier van eten, omdat je algehele gezondheid sterk zou verbeteren. Dit zou terug te zien zijn in bijvoorbeeld een lagere bloeddruk, minder diabetes, verminderd risico op hart- en vaatziekten.
Een aantal van deze diëten ga ik de komende maanden uittesten. Ik ben nu ongeveer 15 kilo afgevallen en nu gaat het gewichtsverlies langzaam. Ik ben benieuwd of deze diëten het afvallen weer gaan versnellen. En natuurlijk wil ik een goede gezondheid!
Ook wil ik mensen in mijn praktijk goed kunnen adviseren over de diverse diëten; persoonlijke ervaring helpt daar zeker bij.
Twee weken geleden ben ik begonnen met het South Beach-methode. Dit dieet kent drie fasen, waarbij de koolhydraten in fase 1 nagenoeg geschrapt zijn. In fase 2, die duurt zolang je nog wil afvallen, mag je bepaalde volkoren graanproducten met mate eten en in fase 3, die je je hele leven moet volhouden eet je beperkt koolhydraten. Wanneer je merkt dat je aankomt, moet je weer een aantal weken fase 1 volgen. Ik ga hier niet het hele dieet uitleggen. Er zijn vele websites met informatie over deze methode.
Fase 1 duurt twee weken. In deze periode eet je alleen koolhydraten uit groente; fruit, brood, rijst, suiker, alcohol en alle andere producten met koolhydraten zijn niet toegestaan. Het ontbijt bestaat steeds uit 2 (gebakken) eieren met groente, de lunch en het avondeten bestaan uit vlees of vis met veel groenten. De tussendoortjes bestaan ook uit groente en eiwitte (stukje kaas, vlees, vis). Na het avondeten volgt verplicht een nagerecht, zodat je eventuele behoefte aan zoet bevredigd wordt. Dit toetje wordt natuurlijk niet met suiker, maar met zoetstof gezoet. Belangrijk is dat je geen honger hebt. Je moet dus daarom steeds zo veel eten dat je echt genoeg hebt. Volgens het boek verlies je 3½ tot 6 kilo in deze eerste periode.

Degenen die bekend zijn met het Atkins- of Dr. Frankdieet zullen hier veel in herkennen.
De eerste dagen vond ik het dieet goed te volgen, ook al moest ik er wel aan wennen ‘s ochtends al groente te eten. Na een paar dagen kon ik echter geen ei meer zien! Gebakken ei vind ik ’s ochtends niet echt lekker, dus ik heb de eieren gekookt en maakte daar een soort eiersalade van met halfvolle mayo. Ook niet echt lekker, maar daar werd ik in ieder geval niet misselijk van.
Na een dag of vijf vond ik het nogal saai worden, maar wel goed vol te houden. Honger heb ik niet gehad. Het enige dat ik echt moeilijk vond was om geen fruit te eten.  In fase 2 is dat gelukkig wel weer toegestaan. Brood, rijst, pasta heb ik totaal niet gemist! Dit had ik als groot rijstliefhebben niet verwacht. Mijn gewichtsverlies was na twee weken ongeveer 1½ kilo, niet echt veel dus maar er is weer wat af.

De komende twee weken wil ik een heel ander dieet uittesten en ik heb voor Sonja Bakker gekozen. Ik heb haar boekje ‘Zomerslank” nog in de kast staan en ga dat de komende 2 weken volgen. Haar methode is gebaseerd op de richtlijnen van het Voedingscentrum en bevat daarom wel brood, pasta en andere graanproducten. Over een paar weken doe ik hier verslag van.

Nieuwtje: ik heb een nieuwe praktijkruimte gevonden! Vanaf 1 september start ik met een middag- en avondspreekuur in Paramedisch Centrum De Lankforst in Nijmegen. De komende weken staan dus in het teken van de opening van mijn nieuwe praktijk. De website ben ik aan het aanpassen, er moeten nieuwe visitekaartjes en folders komen. En ik wil in de krant. Toen ik jaren geleden met mijn maaltijdservice startte heb ik met een grote foto op de voorpagina van een wijkblad gestaan. Dat leverde direct veel nieuwe klanten op. Natuurlijk wil ik dat nu weer!

 

Culinaire antropologie: wat heb je daar nou aan?

Nu mijn blog en websites steeds meer gelezen worden, krijg ik ook kritiek. Ik ontvang graag feedback op wat ik schrijf, dus laat het me vooral ook weten als je het niet met me eens bent!
Eén van mijn lezers vindt dat ik me erg negatief uitlaat over ‘Nederlanders’ en dat het lijkt alsof het erg is om aardappelen, vlees en groente te eten.
Kijk, met dit soort reacties ben ik blij, want het is totaal niet mijn bedoeling om bepaalde groepen af te kraken of te veroordelen wat zij eten. Blijkbaar is mijn communicatie niet voor iedereen duidelijk. Nu kan ik wel vinden dat mensen beter moeten lezen, maar daar heb ik geen invloed op. Ik kan er alleen voor zorgen dat ik zelf zo duidelijk mogelijk schrijf.

Als ik negatief overkom als het om de Hollandse keuken gaat, dan komt dat omdat ik zelf niet dol op het eten ben. Ik zal echter nooit de mensen veroordelen die dit wel lekker vinden. Waarom zou ik? Ik hou niet van witlof, maar ook niet van antroewa (Surinaamse bittere groente) of koriander. Dit zegt natuurlijk niets over de mensen die dit wel eten!

Een kenmerkende eigenschap van antropologen is volgens mij nieuwsgierigheid. Wie zijn die mensen, wat denken ze, wat doen ze, en waarom doen ze dat, zijn vragen die antropologen zich voortdurend stellen. Je dompelt je onder in een onbekende cultuur, je observeert, je stelt vragen en analyseert wat je tegenkomt. Dit alles uit interesse en nieuwsgierigheid, nooit om die ander te veroordelen.
Als culinair antropoloog ben ik speciaal geïnteresseerd in eetculturen. Hoe ziet een dagelijks menu er uit? Wat zijn favoriete gerechten? Wat wordt absoluut niet gegeten? Wat wordt er gegeten en gedronken bij feesten? Hoe en door wie wordt er gekookt? Wie eet met wie samen? En met wie eet je juist niet? En waarom? Welke waarden liggen aan de basis van dit gedrag?

Overgewicht is een fenomeen dat uiteraard gekoppeld is aan voeding. Je moet immers eerst te veel eten om overgewicht te krijgen (medische oorzaken daargelaten). Door een eetcultuur te analyseren* krijg je zicht op die cultuurelementen die het overgewicht veroorzaken en in stand houden.  Bepaalde opvattingen kunnen ongezond eten in stand houden, ’gezond eten is erg duur’. Maar ook bereidingswijzen, zoals frituren, zorgen voor overgewicht. Wanneer je eenmaal weet om welke factoren het gaat, kun je ook een strategie bedenken om het overgewicht te voorkómen en bestrijden.  Op www.nanthe.nl is over deze theorie meer te lezen.
Als culinair antropoloog doe ik zelf dit soort onderzoek, maar gebruik vooral de onderzoeksgegevens van anderen om strategieën te bedenken om groepen te bereiken, voor te lichten, te motiveren en te begeleiden bij het aanleren van een gezondere leefstijl.

Wordt vervolgd……

Leven Surinamers en Antillianen om te eten?

“Ja”, is het antwoord dat een aantal Surinaamse en Antilliaanse vrouwen geven in het onderzoek naar overgewicht bij deze groepen, waar ik al eerder over schreef. In de videoreportage die naar aanleiding van dit onderzoek door de Wereldomroep is gemaakt, ben ik te zien als culinair antropoloog en culinair genieter. Als je mij zo ziet en hoort, dan lijkt het inderdaad alsof ik leef om te eten. In de praktijk valt dat best mee, ik denk een paar keer per dag aan andere dingen!

Vinden jullie het beeld uit de reportage herkenbaar? Zie www.rnw.nl/suriname/video/leven-om-te-eten en laat weten wat je er van vindt!

Opvallend in het onderzoek en filmpje vind ik de culturele verschillen die er zijn over het begrip ‘overgewicht’. Ook uit andere onderzoeken komt steeds weer naar voren dat bijvoorbeeld Surinaams-Creoolse, Caraïbische en Afro-Amerikaanse vrouwen (en mannen) een voorkeur hebben voor wat vollere lichamen, die volgens Westerse normen te dik zijn. Het Westerse schoonheidsideaal (maatje 34 of zoiets onmogelijka) wordt niet door iedereen nagestreefd.
Is dat erg? Volgens mij niet. Eten is er om van te genieten en is niet bedoeld om je met opzet te ontzeggen om maar zo mager mogelijk te zijn.

Anders wordt het wanneer het overgewicht gezondheidsklachten veroorzaakt. Daar zit niemand op te wachten. Helaas wachten veel mensen totdat ze deze klachten krijgen voordat ze proberen af te vallen. Dat is jammer, want je moet dan al gauw zo’n 30 kilo afvallen en dat is niet makkelijk! Mijn trouwe lezers weten dat ik al tijden aan het afvallen ben. Inmiddels is er ruim 10 kilo af, maar ik ben er nog lang niet! Voor mij speelt het schoonheidsideaal geen rol, ook al kun je leukere kleren kopen als je maximaal maat 42 hebt (en die heb ik niet). Ik ben echter niet van plan door mijn overgewicht eerder dood te gaan!

Lekker eten blijft belangrijk, vandaar dat ik mijn afslankrecepten aan het bundelen ben in een boek. Hebben jullie favoriete recetpen die je met je naam erbij in het kookboek terug wil zien? Mail die dan naar f.wessels@nanthe.nl

Afvallen voor liefhebbers van de Surinaamse en Antilliaanse keuken!

Onlangs werd in Wageningen een onderzoeksrapport gepubliceerd, waarin onderzocht was waarom Surinaamse en Antilliaanse vrouwen vaker overgewicht hebben dan andere groepen in Nederland. De onderzoekster Elvi van Wijk, mijn goede Surinaamse kennis Tania van Velthuizen en ikzelf als culinair antropoloog hebben een middag over dit onderwerp gepraat terwijl wij kookten en aten. Dit alles is gefilmd door de Wereldomroep en staat binnenkort op hun website.

Zoals als de lezers van dit blog weten ben ik al geruime tijd bezig om Surinaamse en andere multiculturele recepten te maken, zodat wij ook met lékker eten kunnen afvallen. Na mijn opleiding tot gewichtsconsulent ben ik begonnen hier een boek over samen te stellen. Uit eigen ervaring en de verhalen van anderen komt immers steeds weer naar voren dat het lastig is om mensen uit een andere eetcultuur te begeleiden bij het afvallen. Ideeën over overgewicht, gezond eten en lekkere gerechten verschillen per eetcultuur en zijn niet algemeen bekend bij diëtisten en gewichtsconsulenten. Ik zag dus voor mijzelf als antropoloog een prachtig gebied waarbij ik als bruggenbouwer of intermediair kan optreden. Mijn antropologische kennis van eetculturen, mijn kennis op voedingsgebied als gewichtsconsulent en mijn eigen ervaringen met de strijd tegen overgewicht kan ik breed inzetten. Dat is dus wat ik de komende maanden ga doen.

Als culinair antropoloog wil ik overheden adviseren bij het maken of aanpassen van hun gezondheidsbeleid. Overgewicht is een maatschappelijk probleem geworden, want ook de helft van de Nederlanders is te dik, dat veel geld kost en beleid van ministeries en gemeenten vereist. Daarbij kan ik als consultant ingezet worden, vooral als het om beleid gericht op migranten gaat.

GGD-en zijn degenen die het gemeentebeleid in de praktijk brengen. Deze instanties wil ik ondersteuning bieden bij het ontwikkelen van succesvolle interventies (ja, ik heb mij het jargon al aardig eigen gemaakt!). Op mijn website www.nanthe.nl is hier meer over te lezen.

Daarnaast is er mijn boek dat bedoeld is voor iedereen die met lekker eten wil afvallen, met gerechten en recepten die gebaseerd zijn op de Surinaamse en Antilliaanse keuken.
Ik ben van plan ook een aangepaste vorm van dit boek uit te brengen, met achtergrondinformatie en tips voor diëtisen, gewichtsconsulenten en anderen die mensen met een niet-Nederlandse eetcultuur begeleiden bij het afvallen.
Heeft iemand van jullie suggesties voor een uitgever waar dit soort boeken goed bij zouden passen?

En natuurlijk begeleid ik zelf mensen in mijn gewichtsconsulentenpraktijk, terwijl ik zelf ook aan het afvallen ben (dat momenteel erg goed gaat door het verminderen van het aantal koolhydraten).

Genoeg te doen de komende tijd, maar ik vind het heerlijk!